Bazı sahneler yayınlandıkları gün etkileyicidir. Bazıları ise yıllar sonra bambaşka bir anlam kazanır. Zihni Göktay’ın Ulan İstanbul dizisinde canlandırdığı Servet Abi’nin pencere konuşması da bugün tam olarak böyle bir sahneye dönüştü. Bir zamanlar hayat üzerine Zihni Göktay tarafından söylenmiş birkaç cümle gibi görünen o tirat, ustanın ardından adeta kendi vedasına dönüştü.

Bir Pencerenin Ardından Hayata Bakmak

Ulan İstanbul boyunca Servet Abi, mahallenin vicdanını temsil eden karakterlerden biridir.

Tam da doğru zamanda penceresinden çıkar.

Yargılamaz.

Bağırmaz.

Sadece, zihnimizde susmaması gereken bir sese dönüşür.

Ve çoğu zaman birkaç cümleyle karakterlerin göremediği şeyi görünür kılar.

Böylelikle Zihni Göktay dizinin en unutulmaz sahnelerine performansıyla imza atmıştır.

“Bu dünya bir penceredir çocuklar…”

İlk bakışta bu cümle, hayatın gelip geçiciliğine dair sade bir benzetme gibi görünür. Oysa pencere, aynı zamanda insanın dünyayla kurduğu ilişkinin de simgesidir. Hepimiz o pencereye farklı zamanlarda yaklaşır, kısa bir süre dışarı bakar ve ardından yerimizi başkalarına bırakırız.

Belki de Servet Abi’nin söylediği şey tam olarak budur.

Hayat, sahip olduğumuz bir yer değil; kısa süreliğine baktığımız bir penceredir.

Zihni Göktay: “İnsanlar Gider, Şarkıları Kalır”

Konuşmanın en unutulmaz cümlesi ise şüphesiz şudur:

“İnsanlar gider, şarkıları kalır.”

Bu söz yalnızca ölüm üzerine değildir.

Bir insanın her türlü ayrılıktan sonra ardında bıraktığı iz üzerine kuruludur.

Buradaki şarkı, yalnızca müziği temsil etmez.

Üretilen eserleri…

Söylenen sözleri…

Dokunulan hayatları…

Ve geride kalan hatıraları temsil eder.

Zihni Göktay’ın aramızdan ayrılmasının ardından bu sahneyi yeniden hatırlamamız da tesadüf değildir.

Çünkü bazı replikler yazıldıkları günü aşar.

Hayat bazen replikleri değiştirmez; yalnızca onları duyduğumuz zamanı değiştirir.

Bugün bu cümleyi dinlediğimizde yalnızca Servet Abi’ni değil, Zihni Göktay’ı da duyarız.

Servet Abi’yi Bu Kadar Gerçek Yapan Neydi?

Servet Abi’nin sözleri bu kadar doğal hissettiriyorsa bunun nedeni yalnızca iyi yazılmış bir senaryo değildir.

Zihni Göktay, yarım asrı aşan tiyatro yaşamı boyunca geleneksel Türk tiyatrosunun, tuluat geleneğinin ve müzikal sahnenin en güçlü temsilcilerinden biri oldu.

Seyirciyle doğrudan bağ kurmayı bilen bu oyunculuk anlayışı, televizyon ekranına da aynı samimiyetle taşındı.

Bu yüzden Servet Abi konuşurken bir karakterin ezberlenmiş repliklerini dinlemeyiz.

Hayatı sahnede öğrenmiş bir tiyatro insanının yıllar içinde damıttığı yaşam deneyimini dinleriz.

Oyuncu ile karakter arasındaki sınır tam da burada silinir.

Belki de bugün bu sahnenin bize bu kadar güçlü gelmesinin nedeni de budur.

Artık yalnızca Servet Abi’ni değil, Zihni Göktay’ın sanat anlayışını ve yaşam birikimini de dinleriz.

Tiyatrodan Ekrana Taşınan Bir Ömür

1945 yılında başlayan yaşamı boyunca Zihni Göktay, Türk tiyatrosunun unutulmaz isimlerinden biri oldu.

Tam 28 yıl boyunca Lüküs Hayat müzikalinde Rıza karakterini canlandırdı.

Toplam 72 oyunda sahneye çıktı ve onlarca yıl boyunca binlerce seyirciyle aynı salonu paylaştı.

Bir röportajında,

“28 yıl Lüküs Hayat oynadım ama hiç lüks bir hayat sürmedim.”

demişti.

Bu cümle de tıpkı Servet Abi’nin sözleri gibi onun sanat anlayışını özetliyordu.

Sahnede büyük olmak…

Hayatta ise mütevazı kalabilmek.

Belki de Servet Abi’nin sıcaklığı tam da bu yüzden inandırıcıydı.

Çünkü o sıcaklık oynanmıyor, yaşanıyordu.

Bir Sahnenin Ardında Kalan Şey

Bugün artık Zihni Göktay aramızda değil.

Ama yıllar önce hayat verdiği o cümle yaşamaya devam ediyor:

“İnsanlar gider, şarkıları kalır.”

Belki de iyi sanatın en büyük gücü budur.

İnsanları ölümsüz yapmak değil…

Onların sesini, onlar gittikten sonra bile duyurmaya devam etmek.

Zihni Göktay da ardında yalnızca oyunlar, müzikaller ve karakterler bırakmadı.

Bize, sanatın insan hayatına nasıl dokunabileceğini gösteren bir miras bıraktı.

Bugün Servet Abi’nin penceresinden bir kez daha baktığımızda, o cümlenin ne kadar haklı olduğunu görüyoruz.

Gerçekten de insanlar gider.

Ama bazı şarkılar hiç susmaz.

Zihni Göktay’ın şarkısı da onlardan biri.

İlgili sahnenin kısa kesitini Instagram hesabımızdan izleyebilirsiniz.