Bir futbol analojisi, bir soygun planı ve insan doğasına dair basit ama güçlü bir gözlem… La Casa de Papel en unutulmaz sahnelerinden birinde Profesör, yalnızca halkın desteğini nasıl kazanacağını değil, insanların neden bazı hikâyelere diğerlerinden daha güçlü bağ kurduğunu da açıklıyor.

Brezilya mı, Kamerun mu?

La Casa de Papel’in ilk sezonunda Profesör, ekibine basit bir soru sorar:

“Dünya Kupası’nda Brezilya ile Kamerun karşılaşsa kim kazanır?”

Herkes aynı cevabı verir:

Brezilya.

Ardından ikinci soru gelir:

“Peki, kimin kazanmasını isterdiniz?”

Bu kez cevap değişir.

Kamerun.

Sahne ilk bakışta futbol üzerine gibi görünür. Ancak Profesör’ün ilgilendiği şey futbol değildir.

İnsan doğasıdır.

İnsanlar Neden Zayıf Tarafı Destekler?

Psikolojide ve hikâye anlatıcılığında buna sıklıkla “underdog etkisi” denir.

İnsanlar çoğu zaman güçlü, zengin ve yenilmesi zor tarafın kazanacağını bilir. Ancak duygusal olarak kendilerini o tarafta görmezler.

Buna karşılık daha az kaynağa sahip olan, mücadele etmek zorunda kalan ve başarı ihtimali düşük görünen tarafla daha kolay bağ kurarlar.

Çünkü çoğu insan hayatını Brezilya gibi yaşamaz.

Ancak hemen herkes hayatının bir döneminde Kamerun gibi hissetmiştir.

Dışlanmıştır.

Kaybetmiştir.

Yetersiz kalmıştır.

Ve buna rağmen devam etmek zorunda kalmıştır.

Bu nedenle kusursuz başarı hayranlık uyandırırken, mücadele empati yaratır.

Profesör’ün Asıl Planı

Bu sahne aynı zamanda soygunun en kritik stratejisini açıklar.

Profesör hiçbir zaman halkın gözünde sıradan bir suçlu olmak istemez.

Eğer ekip yalnızca darphaneyi basan silahlı hırsızlar gibi görünürse devlet onları kolayca yalnızlaştırabilir.

Bu nedenle Profesör farklı bir hikâye kurar.

Devleti, bankaları ve sistemi güçlü taraf olarak konumlandırır.

Kendilerini ise sisteme meydan okuyan küçük bir grup olarak gösterir.

Başka bir ifadeyle:

Devlet Brezilya’dır.

Soyguncular ise Kamerun.

Profesör’ün amacı yalnızca polisleri alt etmek değildir.

Dışarıdaki insanların desteğini kazanmaktır.

Çünkü halk desteğini alan bir hikâye, yalnızca bir suç hikâyesi olmaktan çıkar ve bir direniş hikâyesine dönüşür.

Neden Bu Kadar Etkili Çalıştı?

La Casa de Papel’in dünya çapında bir fenomene dönüşmesinin nedenlerinden biri de budur.

Dizinin karakterleri hiçbir zaman yenilmez değildir.

Tokyo hata yapar.

Rio korkar.

Denver öfkesine yenilir.

Nairobi kaybeder.

Profesör bile planının kontrolünü zaman zaman kaybeder.

Ancak tam da bu nedenle izleyici onlarla bağ kurabilir.

Çünkü insanlar kusursuz karakterleri izler.

Ama kusurlu karakterleri hisseder.

Vozinha ve Gerçek Hayattaki Karşılığı

Profesör’ün anlattığı şey yalnızca kurgu dünyasında geçerli değildir.

Bugün Dünya Kupaları’nda da benzer hikâyeler yaşamaya devam ediyoruz.

Yeşil Burun Adaları kalecisi Vozinha’nın kısa sürede birçok kişinin dikkatini çekmesi tesadüf değildir.

Çoğu insan turnuvayı kazanan takımları konuşur.

Ama hafızalarda çoğu zaman sonuna kadar direnenler kalır.

Çünkü sporun en güçlü tarafı sonuçlar değil, hikâyelerdir.

İnsanlar kupaları hatırlar.

Ama karakterleri unutmaz.

Bir Soygundan Fazlası

Bu nedenle Brezilya ve Kamerun sahnesi yalnızca bir futbol benzetmesi değildir.

Profesör burada ekibine halkla ilişkiler stratejisi anlatır.

Ama aynı zamanda dizinin neden çalışacağını da açıklar.

Belki de La Casa de Papel hiçbir zaman yalnızca bir darphane soygunu hakkında değildi.

İnsanların neden bazı hikâyelerin peşinden gittiğini anlatıyordu.

Ve bazen insanlar, kazanacak olanı değil; sonuna kadar mücadele edeni seçer.

Yazının Instagram Reels versiyonunu aşağıdan izleyebilirsiniz.